Hepimiz Teferruatız!

"Söz konusu vatansa, gerisi teferruattır"...

Söz konusu vatansa, gerisi teferruattır diyor.

Biliyoruz o teferruatları. Şişli’de sırtından vurulmuş Hırant, Trabzon’da papaz, Malatya’da yayıncı. İleri-geri sarıp durun filmi. Bir Maraş’a gidin, çoluk çocuk katledilmişlere… Bir Ankara’ya gidin, kontağı çevirdiğinde patlayıveren Uğur Mumcu’ya, Çetin Emeç’e… Oradan darağacında 3 fidanın türküsünü söyleyin isterseniz. Ya da yaşı büyütülüp asılan çocuğa gülümseyin. Sonra sarın ileriye filmi, kayıp çocuklarını arayıp duran analara uzanın Galatasaray’da. Sarın geriye, Varna’dan Boğaz’a giden vapuru okşayan elleri okşayın siz de… Ya da sınırda vurulan Sabahattin Ali’ye seslenin, sarın daha geriye, Karadeniz’de göğsünüze saplanan 15 kanlı bıçağa… Sarın ileriye, Diyarbakır’a uzanın, önce dilleri kopartılanlara, sonra Ceylan olun, karnınızda patlayan izli merminin sancısını hissedin. Sarın geriye, Sivas’ta yangın olun, sürgünde ölen Yılmaz Güney, Ahmet Kaya olun… Sarın ileriye, sarın geriye, sarın ileriye, sarın geriye…

Her şey, ama her şey teferruat vatan söz konusu olduğunda… 
Topyekûn teferruatız zaten. Sıranızı bekleyin!

Unuttuk!

“Vatan çiftliklerinizse, kasalarınızın ve çek defterlerinizin içindekilerse vatan. Vatan şose boylarında gebermekse açlıktan, vatan soğukta titremek ve sıtmadan kıvranmaksa yazın, fabrikalarınızda al kanımızı içmekse vatan, vatan tırnaklarıysa ağalarınızın, vatan mızraklı ilmühalse, vatan polis copuysa, ödeneklerinizse, maaşlarınızsa vatan, vatan Amerikan üsleri, Amerikan bombası, Amerikan donanması, topuysa, vatan kurtulmamaksa kokmuş karanlığınızdan…” söz konusu vatansa evet… gerisi teferruattır… Biz, hepimiz, teferruatız…

Unuttuk!

Unuttukça daha bir battık içimizdeki karanlığa. Unuttukça umutsuzlaştık, mutsuzlaştık, yalnızlaştık. Yalnızlaştıkça korktuk. Korktukça sarıldık yılana.
Tiksindiklerimiz, nefret ettiklerimiz, mücadele ettiklerimiz şimdi sarıldıklarımız oldu…

Yılan önce boynumuza dolandı, dilimiz oldu sonra, yılanın dili…
Tekrar etmeye başladık sonra…
Vatan… Vatan… Vatan… sözkonusuysa… Teferruattır… Teferruatım… Teferruatız!

Bize yalan söylüyorlar! Gözlerimizin içine baka baka yalan söylüyorlar hem de! Vatan diyorlar! Oysa bizim hiç vatanımız olmadı.

Vatan dedikleri bizim olmadı hiç.
Biz teferruattık zaten. Söz konusu vatandı…

Son DüzenlenmePerşembe, 07 Mart 2013 17:06
Öğeyi Oyla
(0 oy)

Yorum Ekle

Gerekli olan (*) işaretli alanlara gerekli bilgileri girdiğinizden emin olun. HTML kod izni yoktur.

yukarı çık